تصور کنید که حالت های کاری را تغییر می دهید، تنظیمات دستگاه را تنظیم می کنید یا تم های برنامه را تنها با یک ضربه انگشت خود تغییر می دهید. این جادوی سوئیچ های تگلی است - رابط های بصری که کنترل را در نوک انگشتان شما قرار می دهند. اما تگگل ها دقیقا چه هستند و چگونه می توان از آنها برای ایجاد تجربه های کاربری روان تر و شخصی تر استفاده کرد؟

در اصل، تگگل ها مکانیسم های تغییر حالت هستند که به کاربران اجازه می دهند بین دو یا چند گزینه از پیش تعریف شده با کمترین تلاش جابجا شوند. این عناصر همه جا حاضر در سراسر نرم افزار، سخت افزار و رابط های کاربری ظاهر می شوند و به عنوان ابزارهای اساسی برای ساده سازی تعاملات و افزایش قابلیت استفاده عمل می کنند.

مکانیسم تگگل از طریق یک سوئیچ یا دکمه ساده عمل می کند که با هر فعال سازی حالت را تغییر می دهد. این عملیات باینری - تناوب بین حالت های روشن و خاموش با هر تعامل - پیچیدگی عملیاتی را به طرز چشمگیری کاهش می دهد و در عین حال راندمان را بهبود می بخشد.

تگگل ها به بخش جدایی ناپذیری از تقریباً تمام محصولات و خدمات دیجیتال تبدیل شده اند:

• تنظیمات دستگاه:گوشی های هوشمند و تبلت ها از تگگل ها برای کنترل های Wi-Fi، بلوتوث و حالت هواپیما استفاده می کنند
• برنامه های نرم افزاری:پیاده سازی های رایج شامل سوئیچ های حالت تاریک، تگگل های بی صدا و کنترل های اعلان است
• طراحی وب:عناصر رابط که طرح بندی ها، حالت های نمایش یا گزینه های فیلتر را تنظیم می کنند
• توسعه نرم افزار:ابزارهایی برای مدیریت حالت های برنامه مانند حالت های اشکال زدایی یا پرچم های ویژگی

در توسعه نرم افزار، متغیرهای بولی به عنوان پایه ای برای عملکرد تگگل عمل می کنند. این متغیرهای باینری (درست/نادرست) کاملاً حالت های تگگل را نشان می دهند. به عنوان مثال، یکisDarkModeمتغیر بولی می تواند تغییر تم را کنترل کند - وقتی درست باشد، برنامه رنگ های تیره را نمایش می دهد. وقتی نادرست باشد، به حالت روشن برمی گردد.

ایجاد تگگل های کاربرپسند مستلزم توجه به چندین عامل کلیدی است:

• شاخص های بصری واضح:شناخت فوری حالت فعلی از طریق رنگ، آیکون ها یا برچسب ها
• تعامل پاسخگو:بازخورد فوری با حداقل تاخیر بین عمل و پاسخ
• دسترسی:پشتیبانی از کاربران مختلف از جمله ناوبری صفحه کلید و سازگاری با صفحه خوان

• حذف ناوبری منوی پیچیده
• ارائه تغییرات فوری حالت
• کاهش بار شناختی از طریق عملکرد بصری

در پلتفرم های ارتباطی، تگگل ها کنترل دقیقی را بر موارد زیر فعال می کنند:

• تنظیمات اعلان
• تنظیمات حریم خصوصی
• فعال سازی ویژگی (رسیدهای خوانده شده، رمزگذاری و غیره)

محیط های توسعه از تگگل ها برای تغییر حالت بین اشکال زدایی و حالت های تولید استفاده می کنند، در حالی که طرح های پاسخگو از آنها برای تطبیق رابط ها در دستگاه های مختلف استفاده می کنند.

سیستم های تگگل پیشرفته می توانند شامل موارد زیر باشند:

• سوئیچ های اصلی که به طور موقت گروهی از تگگل ها را غیرفعال می کنند در حالی که تنظیمات را حفظ می کنند
• ظاهر قابل تنظیم که عملکرد اصلی را حفظ می کند در حالی که با زیبایی شناسی برند مطابقت دارد
• انتقال های متحرک که تجربه کاربری را بدون به خطر انداختن عملکرد بهبود می بخشد

همانطور که رابط های دیجیتال به تکامل خود ادامه می دهند، سوئیچ های تگگل ابزارهای ضروری برای ایجاد تجربه های کاربری بصری و کارآمد در همه پلتفرم ها و دستگاه ها باقی می مانند.